Πόλεις αρχαίες, ελληνικές, χριστιανικές

Ο ήλιος ανατέλλει, 

χρυσοκέντητες εκτάσεις γης, 

αρχίζουν να διαφαίνονται.

Πόλεις ξεπροβάλουν στο πέρασμά του. 

Πόλεις αρχαίες, ελληνικές, χριστιανικές.

Πόλεις ξεχασμένες, ερημωμένες, κατεστραμμένες.

Ζέει το ηφαιστειακό έδαφος της Καππαδοκίας.

Τρέμουν οι πέτρες και τα γκρέμια.

Ανείπωτες ιστορίες ανθρώπων κρύβονται κάτω από κάθε λίθο.

Ευωδιάζει τούτος ο τόπος· 

Ελληνισμό, χριστιανισμό, Ρωμιοσύνη.

Ευλογημένος τόπος 

Άνθρωποι με πονεμένες καρδιές, γεμάτες ελπίδα και πίστη στον Θεό.

Βασιλεύει ο ήλιος,

χάνονται οι τελευταίες ακτίνες του, 

βυθίζονται οι πόλεις στο σκοτάδι,

μα το ένδοξο παρελθόν,

συνεχίζει να στέκει αγέρωχο,

καρτερώντας τον επουράνιο Πατέρα του.

Ποιήτρια:

Β.Κ.