Εκκλησίες Μικράς Ασίας

Άγιοι, όμορφοι, 

άφαντοι, φανερωμένοι.

Είδαν, "ξείδαν", 

είπαν, είχαν. 

Άνθρωποι του τώρα, όμορφοι, 

"φανερωμένοι", ξεχασμένοι, 

είχαν, έχουν,

"ξείδαν", τρέχουν.

Γκρέμια, κλάμα,

αίμα, ράμα.

Τρέλα, σπάθα,

άκου άσμα: 

《Κύριε, Κύριε, "τρέξε" Κύριε.

"Μάνα", Μάνα, κράτα Μάνα,

Άγιέ μου, αγκάλιασέ με,

Δάκρυ λύγισε με!

Παπά-Αρσένη, 

στήριγμα χρυσάφι,

πόνος και φαρμάκι 

έφυγε η μνήμη,

έλιωσε το σπίτι.

Κλάψε "Μάνα", κλάψε,

τρέξε και ευχήσου,

μες τις πέτρες και τζαμιά

για εκκλησιές μας είναι:

όμορφες ακόμα και έτσι. 

Σε ευχαριστούμε Κύριε μου!

Εγώ θα κλαίω πάντως,

ακόμα και τις πέτρες να μου δώσουν,

για δεν έχασα χωράφι,

έχασα Ελλάδα.

Μα σε ευχαριστώ Θεέ μου! 》

Ποιητής:

Χ.Κ.