ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ

 

Σε σκεφτόμουν αγκάθι που ματώνει η ψυχή,

μα η δροσιά σου θεραπεύει κάθε σκέψη θλιβερή,

Μια νεράιδα που κοιμάται στην απέραντη ομορφιά,

περιμένω την ώρα να έρθεις πάλι κοντά,

Η καρδιά μετανοιωμένη μα το βλέμμα μπροστά,

τα λευκά ετοιμάζω να αξιωθώ τη χαρά,

Κάνε Θεέ μου να θυμάται την γλυκιά αγκαλιά,

κάνε την προσευχή καράβι που τον πόνο παίρνει μακρυά, 

Τώρα ξέρω πως στέκεις σαν σημαία ψηλά,

Ω Μητέρα, ευχή κάνω, μην τη χάσω ξανά!

Πρ. Εκδρομή Ι. Μ. Οσίου Αρσενίου 

Καππαδοκία Μ. Ασίας

Αυγουστος 2024

Ποιήτρια:  Θ.Π.