Μην με αφήσεις ποτέ Κύριε

  

Συ Κύριε εθεμελίωσες την γη και έργα των χειρών σου είναι οι ουρανοί.

Ο ήλιος σκοτείνιασε, το φεγγάρι έσβησε.

Σεισμός στην Ανατολή, έφυγαν για αλλού οι Χριστιανοί.

Τρομαγμένοι, μόνοι, έρημοι.

Πόλεις γκρεμίστηκαν, λαοί εκδιώχθηκαν.

Άλλοι μαρτύρησαν και άλλοι εθανατώθηκαν.

Εκκλησίες κάηκαν, μοναστήρια ερήμωσαν.

Η φύση εφρίξε, ο άνθρωπος έκραξε.

Κάστρα ακατοίκητα, πολιτείες φαντάσματα.

Η μανία τους δεν άρκεσε την δίψα τους για αίμα να καλύψει.

Και όμως, ήρθε ο καιρός και πάλι την πιστή τους να δείξουν.

Άνθρωποι άλλοι απλοί, άλλοι μορφωμένοι,

λίγοι σώθηκαν από την μάχαιρα της σφαγής.

Σφαγή, αιματοχυσία,

φόβος, τρόμος και φρίκη, λουτρά αίματος.

Καταστροφή, πυρ και σκότος.

Μα που να ξέρουν πως οι μάρτυρες έτσι είναι.

Αμετακίνητοι και έτοιμοι να δώσουν μαρτυρία Χριστού.

Έτοιμοι για να υποστούν τα πάνδεινα.

Διαβασμένοι, για το τι τους περιμένει.

Και όμως, κάποιος φοβήθηκε τον Χριστό και Τον ζήλεψε.

Κάποιος σφετερήστηκε τον Τριαδικό Θεό.

Ανθρώπους βάζει μόνοι τους να χτυπιούνται, μόνοι τους να μαλώνουν.

Μα ποτέ δεν κατάλαβε, και ούτε τίποτα κατάφερε.

Και ποιος ήταν? Ένας έκπτωτος άγγελος.

Εωσφόρο τον είπανε.

Έχθρα εκτρέφει έναντι της ανθρωπότητας.

Ανυπομονεί και χαίρει για την έκπτωση της.

Μα εκείνη εκεί, περιμένει να έρθει η μέρα η Λαμπρινή.

Η μέρα της χαράς, της δεύτερης Ανάστασης.

Μέρα δοξολογίας, η μέρα της Κρίσης.

Μέρα διαλογής καλών και κακών έργων.

Μέρα συγκομιδής της σποράς, μέρα πυρκαγιάς των παθών.

Άνθρωπε, δε βλέπεις πού πας και πού οδεύεις?

Το τι σε περιμένει δεν το ξέρεις και ούτε θα το μάθεις.

Ο κόσμος χάνεται, μα Εσύ θεέ είσαι εκεί να δώσεις χέρι.

Το ξέρουμε πως το αξίζουμε.

Οι ξένοι σε διώξανε.

Τα πρόβατα Σου Σε αφήσανε.

Οι ποιμένες και αυτοί σε λησμονήσανε.

Μα κανένας δεν δύναται χωρίς Εσένα.

Χωρίς την ύπαρξή Σου, χωρίς την ευλογία Σου.

Ίσως να μην αξίζαμε να ζούμε

μα το έλεος Σου και η αμέριστη αγάπη Σου για εμάς,

δεν μας αφήνει να Σε λησμονήσουμε.

Άνθρωπε, ξυπνάς και δεν δοξολογείς.

Ζεις και δεν ευχαριστείς.

Ένα ευχαριστώ που ζεις κάθε μέρα.

Γέροντα μου, δώσε μου και μένα να γευτώ

Να γευτώ το λουτρό του Αγίου Πνεύματος.

Του να ζεις μέσα στην χάρη του Θεού .

Του να βλέπω και γω μαζί σου όλα εκείνα,

που ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να σκεφτεί

και να δει με τα γήινα μάτια.

Κύριε, Κύριε επίβλεψον εξ’ ουρανού

και μην αφήνεις απ’ ουρανού το πλάσμα Σου.

Και όπως είπες,

Ιδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος.

Κύριε, μην με αφήσεις να χαθώ.

Σώσε με και ας μην το θέλω.

Μην με αφήνεις μακριά Σου.

Χωρίς Εσένα νιώθω κενός,

Όπως ο τάφος Σου.

Κύριε, μην με αφήσεις.

Μην με εγκαταλείψεις.

Μην με στερήσεις.

Μην με θανατώσεις.

Αλλά, κρατήσε με, δέξε με.

Μην με αφήσεις,

αλλά σώσε με.

Ποιητής: 

Θ.Κ.