Φάρασα
Φάρασα μακρινά.
Φάρασα γη Αγίων.
ΓΗ που φυσά χαρούμενα από τον επαναπατρισμό.
ΓΗ που διψά για για ορθοδοξία και Θεία λειτουργία.
Ποιήτρια:
Β.Π.
Εκκλησίες Μικράς Ασίας
Άγιοι, όμορφοι, άφαντοι, φανερωμένοι. Είδαν, "ξείδαν", είπαν, είχαν. Άνθρωποι του τώρα, όμορφοι, "φανερωμένοι", ξεχασμένοι, είχαν, έχουν, "ξείδαν", τρέχουν. Γκρέμια, κλάμα, αίμα, ράμα. Τρέλα, σπάθα, άκου άσμα: 《Κύριε, Κύριε, "τρέξε" Κύριε. "Μάνα", Μάνα, κράτα Μάνα, Άγιέ μου, αγκάλιασέ με, Δάκρυ λύγισε με! Παπά-Αρσένη, στήριγμα χρυσάφι, πόνος και φαρμάκι έφυγε η μνήμη, έλιωσε το σπίτι. Κλάψε "Μάνα", κλάψε, τρέξε και ευχήσου, μες τις πέτρες και τζαμιά για εκκλησιές μας είναι: όμορφες ακόμα και έτσι. Σε ευχαριστούμε Κύριε μου! Εγώ θα κλαίω πάντως, ακόμα και τις πέτρες να μου δώσουν, για δεν έχασα χωράφι, έχασα Ελλάδα. Μα σε ευχαριστώ Θεέ μου! 》 Ποιητής: Χ.Κ.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου